Birinin ardından uzun uzun sustuğun oldu mu alışmaya çalışıp yokluğa, ismini anmadan yaşamayı öğrenmek gibi mesela ?
Tam da artık hiçbir şeye hevesi kalmadığını düşündüğün anda, hayat hiç hesapta olmayan bir ihtimali çıkarır karşına…
Bir bakış, bir ses, beklenmedik bir yakınlık…
Bir daha” diye başlayan cümleleri çoktan kapatmışsındır içinde. Oysa sevmenin hesabı yoktur; ne bir vaade bağlıdır ne de geçmişin bıraktığı boşluğa…
Bir bakmışsın asla sevemem dediğin yaran çiçek açmış,
Ne keder kalmış, ne de anlamsız çaba…
Bütün ihtimallerin sustuğu yerde küçücük bir ses duyarsın:
“Baba.”
……..
Sevmek bu, senedi, sözleşmesi olmayan,
Bir bakmışsın hatıralar bir bir islenmiş
Zannetme ki sevdiğinim yeri dolmayan,
Bir bakmışsın kalbin başkasına hislenmiş.
Gönlün, ebediyete dek taze kalıp, solmayan,
Umulmadık zamanda, olmaza heveslenmiş,
Gerçekleşmiş aniden, hiç aklında olmayan
Bir bakmışsın bir çocuk “baba” diye seslenmiş.
GÜNCEL
Sayfa başına git